Polska to kraj znajdujący się w środkowej części Europy, ograniczony od północy przez wody Morza Bałtyckiego zaś od południa przez pasmo Karpat i Sudetów. Jako środek kontynentu europejskiego należy mieć na uwadze współrzędne geograficzne( 21 stopni i 35 ‘E, 52 stopni i 35 ‘N), które wyznaczają punkt na Nizinie Mazowieckiej (miejscowość Koło). Na terytorium Polski składają się: lądy wraz z wodami śródlądowymi (czyli jeziora, rzeki, tereny bagienne), terytorium podziemne znajdujące się pod lądami, obszar powietrzny nad lądem i morzem oraz terytorium morskie. Obszary morskie z kolei dzielą się na: morskie wody wewnętrzne (zatoki i ujścia rzek polskich), morze terytorialne (obejmuje pas wód 12 mil od wybrzeża), wody strefy ekonomicznej (strefa obejmująca zasięgiem pas wód morskich do 200 mil morskich od wybrzeża, wyznaczona umownie przez państwa na podstawie tzw. Konwencji Prawa Morza z roku 1982). Takie rozgraniczenia wód morskich pozwala na swobodną żeglugę morską banderom obcych państw na wodach strefy ekonomicznej, ale już połowy ryb, korzystanie z podmorskich złóż ropy naftowej i gazu ziemnego, nie może odbywać się bez pozwolenia ze strony władz Polski, natomiast w pasie morza terytorialnego –każdorazowe wpłynięcie statku innego państwa wymusza zgodę ze strony polskiego rządu. Podobnie wygląda sytuacja z wkroczeniem na terytorium lądowe i powietrzne Polski-jest ono uzależnione od suwerennej władzy naszego kraju. Za suwerenne terytorium Polski wlicza się również wszystkie placówki dyplomatyczne znajdujące się za granicą, które mogą dać azyl rodakom na wypadek prześladowań bądź też udzielić pomocy w razie potrzeby.
Z racji położenia Polski w centrum Europy, liczba państw sąsiednich jest duża, co więcej przemiany polityczne na przestrzeni wieków, pokazały jak często granice Polski ulegały przesunięciom, a co za tym idzie, jak zmieniali się sąsiedzi naszego kraju. Karty historii datują początki państwa polskiego na panowanie dynastii Piastów, wówczas granice Polski znajdowały się miedzy Sudetami, Morzem Bałtyckim, od południa po rzekę Styr, od zachodu zaś od dopływu Łaby (rzeka Czarna Elstera). Kolejne stulecia przynosiły wahania zasięgu granic Polski, czego następstwem było całkowite wymazanie państwa polskiego z mapy politycznej Europy na 123 lata (rozbiory). Liczne powstania niepodległościowe i dwie wojny światowe ukształtowały obszar i granice dzisiejszej Rzeczypospolitej. Obecnie długość granic Polski wynosi 3495 km, w tym granica lądowa-3055 km, granica morska zaś 440 km. Natomiast obszar lądowy państwa polskiego obecnie to 312 685 km2 (z kolei całe terytorium Polski to 322 577 km2, wg danych GUS, 2001 r.), co daje nam 9 miejsce wśród krajów europejskich a 69 miejsce w świecie pod względem wielkości. Dla porównania obszar Polski w okresie międzywojennym wynosił 388,6 tys. km2 , długość granic 5548 km, zaś po zakończeniu II wojny światowej terytorium Polski zostało w zbliżonych granicach do stanu współczesnego, a więc powierzchnia kraju-311,7 tys.,km2. Jako cechy charakteryzujące przebieg polskich granic można wymienić:
Długość granic i obszar Polski (kształtem zbliżony do koła) a przede wszystkim położenie geograficzne wymuszają liczne konsekwencje przyrodniczo-społeczne dla ludności.
Rozciągłość południkowa Polski wynosi 5 stopni 50’, zaś rozciągłość równoleżnikowa wynosi 10 stopni 10’, co odpowiednio przekłada się na odległości w kilometrach z północy na południe Polski-649 km (mierzonej umownie wzdłuż południka 19 stopni E) oraz odległości z zachodu na wschód-689 km (mierzonej wzdłuż równoleżnika 52 stopnie N).
Jako najdalej wysunięte punkty Polski uznaje się:
Położenie geograficzne Polski wymusza szereg konsekwencji gospodarczych, przyrodniczych czy geopolitycznych dla społeczeństwa, oto najważniejsze z nich:
1. Dostęp do Morza Bałtyckiego:
2. Położenie w dorzeczu dwóch dużych rzek, Wisły i Odry:
3. Występowanie na południu kraju gór-Karpat i Sudetów:
4. Położenie Polski na półkuli północnej:
5. Położenie w strefie umiarkowanych szerokości:
6. Położenie Polski na wskazanych długościach geograficznych powoduje:
7. Położenie Polski w centrum Europy:
8. Podłoże geologiczne:
9. Lokalizacja na styku mas powietrza kontynentalnego i morskiego:
10. Położenie Polski w strefie lasów liściastych oraz mieszanych i iglastych:
11. Położenie Polski na wschodniej granicy Unii Europejskiej:
12. Przynależność Polski do organizacji międzynarodowych, takich jak: Unia Europejska, Grupa Wyszehradzka, Trójkąt Weimarski, NATO, OBWE, CEFTA, Rady Państw Nadbałtyckich czy ONZ, powoduje:
13. Położenie na granicy zasięgów oddziaływania odłamów chrześcijaństwa, oraz cyrylicy i alfabetu łacińskiego czego konsekwencją jest zróżnicowanie zamieszkania wyznawców prawosławia (wschodnie rejony Polski- miejsce kultu Góra Grabarka) a religii katolickiej pozostała część Polski (większa ilość miejsc kultu-Częstochowa, Licheń, Góra Kalwaria czy Łagiewniki –dzielnica Krakowa). Polska przyjmując religię chrześcijańską znalazła się w tzw. kręgu kultury zachodniej-łacińskiej, będącej odzwierciedleniem historycznych wpływów dwóch mocarstw Rosji i Niemiec na obszary Polski (niegdyś czasy wojen gdzie w/w mocarstwa rościły sobie prawa do polskich ziem a obecnie zacieśniona współpraca handlowa z Polską).
Biorąc pod uwagę wszystkie czynniki, zarówno przyrodnicze jak i gospodarcze, można pokusić się o stwierdzenie, ze Polska ma bardzo korzystne położenie, a różnorodność środowiska geograficznego daje szerokie możliwości rozwoju gospodarki i wykorzystania zalet lokalizacji w wielu płaszczyznach. Podsumowując, jako podstawowe cechy terytorium Polski należy wymienić: dostęp do morza, przewaga form nizinnych w ukształtowaniu powierzchni (niziny zajmują ok. 70 % całego terytorium Polski, a średnia wysokość nad poziomem morza to 173 m, to najlepsze warunki dla rozwoju osadnictwa), zwarte terytorium, co znacznie poprawia zarządzanie krajem, bardzo bogata sieć rzeczna, oraz przewaga naturalnych granic państwowych.